Grote barokcomponisten als Scarlatti, Porpora, Gabrielli, Lulier en Jacchini schreven prachtig, vaak nog onbekend, solo repertoire voor de cello.
Ook in de cantates van Lulier en Porpora heeft de cello een heel belangrijke rol. De cello - als menselijke stem - heeft veel van deze componisten geïnspireerd tot het schrijven van ontroerende muziek.
Muziek die ik al jaren met veel plezier op concerten speel en daarom heel graag op CD wilde zetten. 

De CD in samenwerking met mijn goede collega's Johannette Zomer (sopraan), Siebe Henstra (klavecimbel) en Richte van der Meer (cello)  is sinds februari 2016 uitgekomen bij 7 Mountain records en onder andere te bestellen bij www.bol.com.

Lees ook de recensie op Opus Klassiek.

In aanloop naar het honderdjarig jubileum van de Nederlandse Bachvereniging in 2021 ontstond het idee om alle werken van Bach uit te voeren. Om dicht bij Bach te blijven, probeert het ensemble Bachs muziek zo veel mogelijk uit te voeren op passende locaties: cantates in een kerk, kamermuziek in huiskamers, orgelmuziek op bijzondere orgels enzovoort. Om zo veel mogelijk mensen te laten meegenieten, wordt er gebruik gemaakt van de nieuwe media. Of je nu in Zuid-Korea woont en voor het eerst het Menuetje in g klein hebt ingestudeerd, of in Appingedam en gefascineerd bent door vierstemmige fuga’s, je bent altijd maar een paar muisklikken verwijderd van de informatie die je zoekt.

Op www.allofbach.com staat inmiddels mijn opname van de 1e cellosuite van Bach. 

Siebe Riedstra schreef over deze opname op www.opusklassiek.nl:
"Het is niet de kijk van celliste Lucia Swarts die anders is, het is het medium: online kunnen we haar niet alleen horen maar ook zien spelen. Musiceren doet ze niet alleen schitterend, ze weet er ook boeiend over te vertellen in een twintig minuten durende documentaire. Ik raad de lezer aan om daar vooral eens naar te kijken, want Swarts legt in simpele bewoordingen en raakgekozen voorbeelden beter uit waar het wezen van deze muziek over gaat dan vele pagina's geschreven tekst. Vooral haar motto ‘harmonie kost tijd' zal voor veel mensen een eye-opener zijn. Het komt er in het kort op neer dat je in de Prelude van de Eerste Suite de eerste aangestreken toon, de grondtoon, een nanoseconde langer vast houdt om de harmonie de tijd te geven zich te ontvouwen. Nu weten kenners natuurlijk al lang dat zoiets in de praktijk heel gewoon is, maar Swarts laat ook even horen hoe men dat nog niet zo lang geleden speelde, en dan hoor je toch ineens hoeveel rek er in een interpretatie kan zitten.[...]
Lucia Swarts geeft ons een gulle Bach op darmsnaren en een leven vol ervaring in de muziek van de Köthener tovenaar."

luciaswarts010.jpg